دوره 4، شماره 1 - ( 1-1396 )                   جلد 4 شماره 1 صفحات 49-62 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

yari A, parishan M. Assessment of the role of education in risk reduction settlement against natural risk (Earthquake) The case study: rural region of Qazvin County. Jsaeh. 2017; 4 (1) :49-62
URL: http://jsaeh.khu.ac.ir/article-1-2693-fa.html
یاری ارسطو، پریشان مجید. بررسی نقش آموزش در مدیریت ریسک مخاطرات طبیعی(زلزله) مورد: مناطق روستایی شهرستان قزوین . تحلیل فضایی مخاطرات محیطی. 1396; 4 (1) :49-62

URL: http://jsaeh.khu.ac.ir/article-1-2693-fa.html


1- استادیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی ، مسئول Arastoo252@yahoo.com
2- استادیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی
چکیده:   (1307 مشاهده)

شیوه مناسب مدیریت ریسک زلزله در مناطق روستایی جلوگیری از وقوع، کاهش اثرات و پیامدهای آن ها با تلفیق رویکردهای مختلف ساختاری و غیرساختاری است؛  در این راستا مولفه آموزش از اهمیت اساسی برخوردار است. در پژوهش پیش­رو سعی بر این است که وضعیت آموزش زلزله و ارتباط آن با موقعیت مکانی، سطح سواد، مهارت و مشارکت مردم در بین سکونت گاه های روستایی شهرستان قزوین  مورد بررسی قرار گیرد. برای ارزیابی گویه ­های تبیین ­کننده آموزش در مدیریت ریسک زلزله در سطح 29 روستا، تعداد 386 نفر از سرپرستان خانوارها از بین 27930 خانوار روستایی مورد پرسش قرار گرفته اند. انتخاب روستاهای نمونه به روش خوشه ای و انتخاب سرپرستان خانوارها به روش تصادفی سیستماتیک بوده است. جهت تجزیه و تحلیل داده ها در کنار استفاده از روش های آماری توصیفی جهت مقایسه میانگین‌ها و تبیین معنی‌دار بودن تفاوت‌های موجود بین طبقات یا گروه‌ها از آزمون T تک نمونه ای و آزمون F و برای تبیین همبستگی و تأثیرگذاری از آزمون آماری پیرسون استفاده شده است. نتایج بدست آمده از یافته های تحقیق نشان از کم، کافی نبودن و متناسب نبودن برنامه های آموزشی در مدارس و رسانه های جمعی در ارتباط با مولفه هایی چون (ساخت و ساز مساکن مقاوم، کمک های اولیه، حفظ جان خود و افراد خانواده، حفظ اموال و دارایی ها) در فرایند مدیریت ریسک زلزله بوده است. همچنین بین مولفه آموزش با موقعیت مکانی و سطح تحصیلات ساکنین منطقه مورد مطالعه ارتباط معنی­داری وجود دارد. در این راستا، تقویت آگاهی ها و دانش مدیریت ریسک زلزله و افزایش آموزش های فنی مرتبط با مدیریت ریسک زلزله در بین ساکنان مناطق روستایی و توجه به شیوه های مختلف آموزش به عنوان یک ضرورت اساسی پیشنهاد می ­شود.

متن کامل [PDF 643 kb]   (549 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۶/۴/۱۹ | پذیرش: ۱۳۹۶/۴/۱۹ | انتشار: ۱۳۹۶/۴/۱۹

فهرست منابع
1. احمدی، حسن. (1375). نقش آموزش در تقلیل اثرات زلزله، مرکز مطالعات برنامه‌ریزی شهری، وزارت کشور، چاپ اول. تهران.
2. اسلامی، محمد. (1377). بررسی ملاحظات سوانح طبیعی(زلزله) در طرح توسعه شهر تهران. پایان نامه کارشناسی ارشد رشته مهندسی و مدیریت سوانح طبیعی. دانشکده محیط زیست. دانشگاه تهران. تهران.
3. پریشان، مجید. (1390). کاهش آسیب پذیری مخاطرات طبیعی(زلزله) با استفاده از رویکرد مدیریت ریسک مورد؛ مناطق روستایی استان قزوین. رساله دکتری گروه جغرافیا. دانشگاه تربیت مدرس. تهران.
4. پژوهان، موسی؛ گوران اوریمی، وهاب؛ داراب‌خانی، رسول. (1392). بررسی نقش آموزش در کاهش آسیب‌پذیری‌های ناشی از مخاطرات طبیعی در استان ایلام با تاکید بر زلزله. پنجمین کنفرانس بین المللی مدیریت جامع بحران‌های طبیعی. تهران.
5. توماس، ای و دیگران. (1383). مدیریت بحران، اصول و راهنمای عملی برای دولتهای محلی. ترجمه رضا پورخردمند. مرکز مطالعات وبرنامه ریزی شهر تهران و مرکز پردازش و برنامه ریزی شهری. چاپ اول. تهران.
6. حسینی جناب، وحید؛ عبدی، بهرام. (1378). شیوه های آموزش همگانی. نشریه فوریت ها، شماره 2، صص23-41.
7. زهرایی، مهدی؛ ارشاد، لیلی. (1384). بررسی آسیب پذیری لرزه ای ساختمان های شهر قزوین. نشریه دانشکده فنی، جلد 39. شماره .، شهریور 1384. صص 297-287.
8. طاهری آزاد، لیلا؛ طاهری آزاد، علی اصغر. (1385). نقش آموزش در کاهش اثرات بلایای طبیعی (مطالعه مورد زلزله). اولین همایش مقابله با سوانح طبیعی. تهران.
9. عبداللهی، مجید. (1380). مدیریت بحران در نواحی شهری (زلزله و سیل). انتشارات سازمان شهرداریهای کشور. چاپ اول. تهران.
10. عسگری، علی. (1385). در جستجوی اصول مدیریت و برنامه ریزی بحران. دومین کنفرانس بین المللی مدیریت بحران. تهران.
11. عمادی، محمدحسین. (1385). بازنگری در انگاره ها و راهبردهای آموزشی محیط زیست: چالش ها و چاره ها. نخستین همایش علمی تخصصی آموزش محیط زیست ایران. آموزش محیط زیست. سازمان حفاظت محیط زیست. جلد 1. تهران.
12. عینالی، جمشید. (1389). ظرفیت‌سازی برای کاهش اثرات سوانح طبیعی (زلزله) در مناطق روستایی، مطالعه موردی: شهرستان خدابنده. گروه جغرافیا و برنامه ریزی روستائی. دانشکده علوم انسانی. دانشگاه تربیت مدرس. تهران.
13. کاظمی پور، شهلا. (1378 ). نقش آموزش و پرورش در توسعه فرهنگی. فصلنامه پژوهش، پیش شماره 3. صص 15-37.
14. ماریو، فدریکو. (1385). آموزش علمی و توسعه پایدار. نشریه پیام یونسکو، شماره 33. ص 38.
15. مرکز آمار ایران. (1385). سرشماری عمومی نفوس و مسکن شهرستان های(قزوین، بوئین زهرا، تاکستان، آبیک، البرز). تهران.
16. مرکز آمار ایران. (1390). سرشماری عمومی نفوس و مسکن شرستان های قزوین، بوئین زهرا، تاکستان، آبیک، البرز. تهران.
17. معین‌فر، علی‌اکبر. (1381). زلزله چنگوره-آوج. همایش ملی درس‌هایی از زلزله چنگوره-آوج. مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن. تهران.
18. وزین، نرگیس. (1386). نقش دانش بومی و نوین در کاهش آسیب‌های محیطی در روستاها (مطالعه موردی: بخش خورش‌رستم). پایان‌نامه کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه‌ریزی روستایی. تهران. دانشگاه تربیت مدرس.
19. Carlos, A. et all. 1999. Guidelines for the implementation of earthquake management projects. Geohazard International alo alto. California.
20. Cutter, S. L. 2015. The landscape of disaster resilience indicators in the United States. Natural Hazards, No. 80 (2), 741–58.
21. GTZ. 2002. Deutsche Gesellschaft für Technische Zusammenarbei. Disaster Risk Management Working Concept. Available from: http://www.gtz.de.
22. http://abbasimehr.ir
23. Hyogo Framework for Action. 2005. World conference on disaster reduction, Kobe, Hyogo, Japan.
24. International Federation of Red Cross and Red Crescent Societies. 2011. Public awareness and public education for disaster risk reduction: a guide for disaster risk reduction. International Federation of Red Cross and Red Crescent Societies. Geneva.
25. Jigyasu, Rohit. 2002. Reducing Disaster Vulnerability Trough Local Knowledge and Capacity: The case of Earthquake Prone Rural Communities in India and Nepal. Hans C. Bjonness, Faculty Of Architecture and Fine art, Department of Town and Regional Planning.
26. Prior, W. 1999. what is means to be a “good citizen” in Australia. Social education, Vol 27, No 2.
27. Red Cross. 2001. Word Disaster Report, Red Crescent Publication.
28. Samaddar, S. and Okada. N. 2006. Participatory Approach for Post- Earthquake Reconstruction in the Villages of Kacheh, India. Annuals of Disaster. Prev. Res. Inst., Kyoto Univ. No. 49 B. pp: 34-23.
29. UN. 1991. Mitigation Natural Disaster: Phenomena, Effects and options: a Manual for Policy Makers and Planners. New York. United Nation Disaster Relief.
30. UN. 2005. Living With Risk Focus on risk reduction, United Nations International Strategy for Disaster Risk Reduction. (UN/ISDR)-P16.
31. UN/ISDR. 2005. International Strategy for Disaster Reduction. Hyogo Framework for Action 2005-2015.
32. UNDP. 2005. Local risk management in earthquake zones of Kazakhstan. Available from: http://www.undp.kz
33. United Nations Children’s Fund. 2010. Using education to reduce risk. United Nations Children’s Fund (UNICEF) and ISDR. United Nations Plaza. New York. found at http://unicef.org.
34. United Nations Inter-Agency. 2004. Secretariat for the International Strategy For Disaster Reduction, Living With Risk, A global review of disaster reduction measures. Preliminary Version. Geneva.
35. Wisner, B., et al. 2004. At risk, Natural hazards, people’s vulnerability and disasters, Second edition, Rutledge.

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به سامانه نشریات علمی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Journal of Spatial Analysis Environmental hazarts

Designed & Developed by : Yektaweb